Yazar Ali Haydar Haksal: Ankara’nın göbeğinde: “Kudüs ile Golan’ı İsrail’e ben verdim!”

* İran savaşının artan maliyeti Pentagon’u farklı fonlara yönelmeye, askeri eğitimleri kısmaya ve bakım ile modernizasyon harcamalarını ertelemeye zorluyor.

UHA / İnternational News Agency

Yazar Ali Haydar Haksal

ANKARA, 08 EYLÜL 2026 – Trump şom ağızlı değil, kendini bilen, kimi zaman kafa karıştırıcı, kimi zaman gerçekleri muhataplarının yüzüne vuran biri. Gücün kendisine verdiği bir pervasızlık, şımarıklık, gurur, dalga geçen biri olarak görebilirsiniz. NATO olgusu İran’a saldırısı sırasında gündeme oturdu. NATO üyesi kimi ülkeler ABD’nin yaptırımları, zorlamaları sonucu bir yere kadar tahammül etti ya da uydu. Gazze soykırımı olayında, bir yanıyla hem gönüllü hem gönülsüz emperyal çarkın içinde yer almalarının da bir tahammül sınırı vardı. Ta ki İran’ın önce on iki günlük füze direnişi, sonrasında yeni dönem füze savunmasının yanında Hürmüz gerçeği olayların ve gidişatın seyrini değiştirdi.

Batı ülkelerinin ekonomideki sarsıntıları, petrol olayının dalgası fena hâlde salladı. Sarsıntının etkisi sürmektedir.

Soykırım konusunda kimi Avrupa ülkeleri, buna Rusya da dâhildir, Siyonizm baskısı altında tutulularken, onlar üzerlerindeki bu ağır yükün sorumlusu kendileri değilmiş gibi Siyonizm ile emperyal gücün içinde yer almaları kendilerinin hem açmazları hem de ironik durumlarıdır. Soykırımı gösteren, hâlâ örnek diye dolaştırılan işkenceler Avusturya’da, Polonya’da ve doğu Avrupa ülkelerindedir. Bu işin tuhaflıklarının bir yanı.

Bu soykırımlarının bütün suçlusu Filistin halkı ve Müslümanlardır gibi bir saçmalığa dönüştürülmüştür. Birlikte önce Filistin sonra da Orta Doğu’daki halkların ve Müslümanların üzerine birlikte abanmış durumdadırlar.

Bu konu üzerinde fazlasıyla durduk. Durmak zorundayız. Gerçekler böyle olmasına karşın Müslümanların içinde bulunduğu akıl almaz durumları. Bu karmaşık gibi görünen emperyalizm oyununun oyuncakları olmaları, onlarla birlikte de hareket etmeleri.

Suriye’nin fiili işgalinin gösteriminin güzel bir parodisini (8.07.2026) tarihinde Trump’ın Suriye’nin göstermelik mi, kukla mı, zavallı mı başkanı Ahmed Şara’nın yüzüne karşı söyledikleridir. Zavallı Şara, bu büyük mücahid! elleri dizlerinin üzerinde parmaklarıyla oynar gibi oyalanışı sadece bir emir eri konumundaki görünümü sonuçta bizi üzdü. İçimiz yandı.

Üzüldük, çünkü önce insanız. Bir insanın bu denli aşağılanışı kabullenilemez.

Üzüldük çünkü biz Müslüman’ız. Bütün yaptıkları haçlı seferlerinin başarısını yüzüne karşı, dünya kamusuna kameralar önünde bir beyanıydı.

Üzüldük çünkü Müslümanlar birbirlerini nasıl aldattıklarını, nasıl aldandıklarını, bunu değilmiş gibi bir söyleme dönüştürmeleri, inananlarını kendi bulanık sularında tutuyor olmalarıdır.

Yakın zamanda birlikte siyasal faaliyet hâlindeki biri misafirim oldu. Evimdeydi. Bir iki yokladım baktım ki durum vahim konuşmamayı tercih ettim. Zavallı hâlâ Kudüs diyor, Mescid-i Aksa diyor, mücahid Ahmed eş-Şara diyecek oluyor.

Trump karşısına Ahmed eş-Şara’yı oturtmuş, onu överken dalga geçiyor. Onun nasıl dürüst, iyi, güvenilir biri olduğunu söylüyor. Ama bir diğer yandan da Kudüs’ü ben İsrail’in başkenti yaptım, Golan Tepeleri’ni İsrail’e ben verdim. Yapıp ettiklerini madde madde sıralıyor. İsrail’i yok olmaktan kurtardığını, asıl tehlike İran idi onu da vurarak etkisiz hâle getirdiğini, bir gücünün kalmadığını sıralayıp durdu.

Yıllar yılı İslâmcılık mücadelesi vermiş olanların, milliyetçilerle, sağcılarla aynı düzlemde buluşmaları ideallerinden vazgeçmeleri, bütün bu olanlara hem kılıf ham bahane hem de umutlarını sürdürüyor gibi görünmeleri asıl şaşırtıcı olanı. Umutlarını Şam üzerinden Mescid-i Aksa’yı kurtaracaklarını umut ediyor olmalarıdır. Yani onlar Filistin’den, Kudüs’ten, Lübnan’dan, Suriye’den vazgeçtiklerini Mescid-i Aksa rüyalarının devam ettiğini söylüyorlar gibi duruyor avunuyorlar.

Trump, Ankara’nın göbeğinde masallarını okudu, üfledi ve gitti. (Milli Gazete, 10 Temmuz 2026)

Alıntı makaleler UHA / İnternational News Agency‘n yayın politikasını yansıtmayabilir.